Program wprowadzania nowych śpiewów

W diecezji gliwickiej prowadzony jest program wprowadzania nowych śpiewów z diecezjalnego modlitewnika i śpiewnika „Droga do nieba” oraz utrwalania śpiewów rzadko wykonywanych. Dotąd ćwiczone były następujące śpiewy, które powinny się znajdować w repertuarze każdej parafii:

 

1.    Nawróć się, ludu, w pokorze (DN 472) – na okres Wielkiego Postu (okres pokutny);

 

2.    Przybądź Panie, bo czekamy (DN 362) – na okres Adwentu;

 

3.    Krzyżu mój, krzyżu (DN 502) – na okres Wielkiego Postu (okres pasyjny);

 

4.    Msza VII Ks. K. Mrowca (DN 166): Kyrie, Sanctus i Agnus Dei – polecana na okres Wielkiego Postu;

 

5.    Chrystus Pan jest mój żywot (DN 986) – pieśń za zmarłych;

 

6.    Dwa hymny ku czci św. Pawła Apostoła – w związku z ogłoszonym Rokiem św. Pawła;

 

7.    Kapłanem Jezus Chrystus jest (DN 737) oraz Kapłanów swoich dał nam Bóg (DN 738) – w Roku Kapłańskim;

 

8.    Msza III Ks. Antoniego Chlondowskiego (DN 162);

 

9.    Ze wzgórz Częstochowy  (DN 893 – z melodią Jarosława Jasiury: Chorał „Droga do nieba”, tom III, s. 386);

 

  1. Ojcze nasz – Modlitwa Pańska(DN 23.18 – druga melodia: Chorał „Droga do nieba”, tom I, s. 98);
  2. Modlitwa Pańska w języku łacińskim Pater noster (DN 25.4, Chorał „Droga do nieba”, tom I, s. 129);
  3. Credo – opracowanie R. Dwornika (DN 172, Chorał „Droga do nieba”, tom I, s. 202-203) – w Roku Wiary;
  4. Pieśni ku czci św. Jana Pawła II;
  5. Naucz nas, Panie (DN 220) – śpiew naprzemienny na wejście i przygotowanie darów:
  6. O dobry Jezu, Ty chcesz (DN 972) – hymn brewiarzowy o świętych zakonnikach;
  7. Pieśni do Miłosierdzia Bożego: Szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie (DN 018), Bądź uwielbiony, miłosierny Boże (I. Pfeiffer), Nie lękaj się (S. Stuligrosz). 

Proszę o wprowadzenie do repertuaru parafialnego w 2017 roku (lub utrwalenie, jeśli są znane) następujących śpiewów z diecezjalnego śpiewnika Droga do nieba:

1.      Części stałe w języku łacińskim (Missa mundi):

a.      Kyrie (DN 173.1)

b.      Sanctus (DN 173.3)

c.      Agnus Dei (DN 173.4)

2.      Hymn Tantum ergo sacramentum(DN 676 lub 677)

3.      Antyfona maryjnaSalve Regina (DN 856).

Wszystkie powyższe śpiewy w języku łacińskim mają częste zastosowanie w praktyce duszpasterskiej (np. hymn Tantum ergo sacramentum podczas nabożeństw eucharystycznych; antyfona Salve Regina podczas mszy i nabożeństw ku czci Matki Bożej oraz w mszach za zmarłych i na pogrzebach). W mocy pozostaje zalecenie II Soboru Watykańskiego – przypomniane niedawno przez prefekta watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, kard. Roberta Saraha – że „śpiew gregoriański Kościół uznaje za własny śpiew liturgii rzymskiej. Dlatego w czynnościach liturgicznych powinien on zajmować pierwsze miejsce wśród innych równorzędnych rodzajów śpiewu” (Konstytucja o liturgii świętej 116). Dlatego proszę o częste wykonywanie podczas liturgii śpiewów w języku łacińskim, zwłaszcza zaproponowanych wyżej, prostych części stałych oraz przypomnianej przed kilkoma laty Modlitwy Pańskiej Pater noster.